mrugać

mrugać {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa, mrugaćam, mrugaća, mrugaćają {{/stl_8}}– mrugnąć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IVa, mrugaćnę, mrugaćnie, mrugaćnij, mrugaćnął, mrugaćnęli {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'szybko zamykać i otwierać oczy (oko) ': {{/stl_7}}{{stl_10}}Mrugać okiem, powieką. Mrugnąć do kogoś porozumiewawczo. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o punkcie świetlnym, o źródle światła: na przemian zapalać się i gasnąć; migotać, drgać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Mrugnąć latarką. W oddali mrugały światła domów. Mrugające gwiazdy.{{/stl_10}}{{stl_18}}ZOB. {{/stl_18}}{{stl_10}}nie mrugnąć okiem {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • mrugać — ndk I, mrugaćam, mrugaćasz, mrugaćają, mrugaćaj, mrugaćał mrugnąć dk Va, mrugaćnę, mrugaćniesz, mrugaćnij, mrugaćnął, mrugaćnęła, mrugaćnęli, mrugaćnąwszy 1. «poruszać szybko powiekami» Mrugać powiekami, oczami. Mrugnął do kogoś porozumiewawczo.… …   Słownik języka polskiego

  • mrugnąć — → mrugać …   Słownik języka polskiego

  • puszczać do kogoś oko — Mrugać do kogoś uwodzicielsko Eng. To wink at someone seductively …   Słownik Polskiego slangu

  • моргать — аю, укр. моргати, блр. моргаць, польск. mrugac моргать, мигать . Родственно лит. murgai мн., лтш. mùrgi мн. видения, грезы , а также лит. mirgėti мерцать , margas пестрый , mar̃guoti переливаться , лтш. mir̂gu, mir̂dzêt отливать, мерцать,… …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • Славянские языки — С. языки составляют одну из семей ариоевропейской (индоевропейской, индогерманской) отрасли языков (см. Языки индоевропейские). Названия славянин, славянские языки не только нельзя считать родственным этимологически слову человек, но даже нельзя… …   Энциклопедический словарь Ф.А. Брокгауза и И.А. Ефрона

  • zdrowy — 1. Być przy zdrowych zmysłach; być zdrowym na umyśle «być przytomnym, świadomym tego, co się dzieje, być w pełni władz umysłowych»: Pan profesor zaczął szybko mrugać oczami i patrzył na Cisowskiego z nie ukrywanym strachem. – Młodzieńcze! –… …   Słownik frazeologiczny

  • filuternie — przysłów. od filuterny Mrugać, spoglądać, śmiać się filuternie …   Słownik języka polskiego

  • mruganie — n I rzecz. od mrugać …   Słownik języka polskiego

  • nerwowo — 1. «pod względem stanu nerwów» Chory, rozstrojony, wyczerpany nerwowo. Nie wytrzymywać czegoś nerwowo. 2. «w sposób świadczący o złym stanie nerwów, zdenerwowaniu; w podnieceniu, gorączkowo, niespokojnie» Mówić, śmiać się, mrugać nerwowo. Spać… …   Słownik języka polskiego

  • pomrugiwać — ndk VIIIb, pomrugiwaćguję, pomrugiwaćgujesz, pomrugiwaćguj, pomrugiwaćiwał 1. «mrugać od czasu do czasu» Pomrugiwali na siebie znacząco. 2. «błyskać, migotać od czasu do czasu» W oknie pomrugiwało światełko …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.